/90

عقلانیت احکام جزایی اسلام ازنگاه شهید مطهری

منبع : (حوزه :: فروردین و اردیبهشت 1379، شماره 97)

محمد صادق مزینانی

 

اساس و پایه همه شریعتهای الهی, بر دوستی و مهربانی, رحمت و مدارا استوار شده است.پیامبران الهی, همیشه و همه گاه, بر آن بوده اند که رحمت و مهربانی و مهرورزی را در میان مردم بگسترانند و صلح و صفا و صمیمیت و آرامش را در جامعه های انسانی پایدار سازند.

 

قرآن کریم, رمز پیشرفت پیامبر اسلام(ص) را مدارا و مهربانی وی, با مردم دانسته است.1

 

پیامبر(ص) نه تنها خود با مردم با نرمش برخورد می کرد که به مبلغان و پیام رسانان دین و همه مسلمانان سفارش می کرد:با نوید و بشارت, حسن خلق و روی خوش با مردم روبه رو شوند و از نیکی و مهرورزی به دیگران, هم کیش و غیرهم کیش, دریغ نورزند. با هم کیشان در اوج دوستی, برادری و برابری بزیند و چون بنیانی استوار یکدیگر را پاس بدارند و در غم و شادیهای هم شریک باشند.

 

در آموزه های اسلام مسلمانان از خشونت در روابط اجتماعی به هر شکلی بازداشته و به رحمت2, عفو و گذشت3 و مدارا 4 دعوت شده اند: پیامبر اسلام(ص) می فرماید:

 

(هیچ کاری نزد خدا و پیامبرش از ایمان به خدا و نرمش و مدارا با بندگانش نیست.در برابر, هیچ کاری نزد خدا و پیامبرش زشت تر از شرک به خدا و خشونت با مردمان نیست.)5

 

در سفارشهای خضر به موسی بن عمران نیز, بخشش و گذشت و مدارا با مردم, از والاترین و بهترین کارها بر شمرده شده است.6

 

در روایات بسیار, مسلمانان از تحقیر و اهانت مومنان,7 آزار و اذیت 8, ترساندن و یا زدن 9 و...باز داشته شده اند.

 

افزون بر همه اینها, هستی بر محور رحمت و بخشایش و مهربانی استوار است و خداوند رحمان و رحیم است و رحمت او بر دیگر صفاتش پیشی دارد.10 آموزه های دین نیز,مظهر رحمت الهی اند و صد در صد انسانی و به سود انسان و مایه سعادت و آرامش و نیک بختی او.

 

با این همه, جهان غرب و ایادی آنان در داخل و خارج, با همه توان تلاش کرده اند که از اسلام چهره ای خشن و خون آلود ترسیم کنند. چهره ای که در آن, انسان دوستی, مدارا, صلح و صفا جایی ندارد. در برابر, مسیحیت و مردم مغرب زمین را جلوه و نماد انسان دوستی و مهرورزی نشان دهند.

 

پیش از انقلاب اسلامی, این شبهه بارهای بار از